Калі вы думаеце, што калекцыянер – гэта той, хто збірае манеты і маркі, вы вельмі глыбока памыляецеся. Калекцыянаваць можна ўсё, што заўгодна: птушыныя яйкі, ключы, ракавінкі, матрошак, кнігі, тралейбусныя талоны, выслоўі і прымаўкі, рэцэпты! Прычым калекцыянеру важна збіраць, а не спрабаваць прыгатаваць стравы, рэцэпты якіх ён сабраў. Увогуле, пералічыць усё, што можна збіраць, немагчыма! А сёння мы раскажам пра мылафілію – калекцыянаванне мыла розных пахаў і вытворчасцей, формаў, памераў, і нават абгортак ад яго!

мыло

Гістарычная даведка

Дзіўна, але ні старажытныя грэкі, ні егіпцяне не вынаходзілі мыла. Першыя для ачышчэння цела выкарыстоўвалі пясок, які ўдзейнічаў на скуру падобна скрабу, другія мыліся з дапамогай пасты з пчалінага воску, змяшанага з вадой.

Існуе дзве тэорыі аб паходжанні мыла. Паводле першай, яго вынайшлі старажытныя шумеры. Такую выснову зрабілі ў канцы XIX стагоддзя, пасля таго як падчас раскопак выявілі старажытныя гарады, якія згадваюцца ў Бібліі. Археолагам ўдалося знайсці гліняныя таблічкі, якія змяшчалі гісторыю шумерскай цывілізацыі. На адной з іх, датаванай 2500 годам да н.э., быў апісаны працэс вытворчасці мыла з драўнянай смалы, вады і тлушчу!

мыло

Паводле другой тэорыі, мыла вынайшлі ў Рыме. Доказам таму служаць мылаварні, знойдзеныя пры раскопках сярод руін Пампеі. Ёсць і лінгвістычнае пацверджанне гэтай версіі: слова мыла (soap па-ангельску) ўтварылася ад назвы гары Сапон, дзе рымляне прыносілі ахвяры. Для гэтага на Сапон прыводзілі хатні скот, рэшткі жывёл і драўнянай смалы сцякалі ў Тыбр. Аднойчы жанчыны, якія сціралі ў рацэ вопратку, заўважылі, што з дапамогай сумесі бруд змываецца нашмат лягчэй. У гэтым адразу ўбачылі божы промысел і «дар багоў» сталі выкарыстоўваць для мыцця.

мыло

Мабыць, шмат хто ведае, што ў сярэднявечнай Еўропе мыцца не любілі. Сярэднестатыстычны еўрапеец мыўся прыкладна раз у год. У гэтым плане Русь пайшла далёка наперад – там былі папулярныя лазні, дзе можна было змыць з сябе стомленасць і бруд цяжкага працоўнага дня. Не дзіўна, што еўрапейцы прыдумалі духі: як яшчэ можна было перабіць гэты жудасны смурод ад нямытага чалавечага цела? Хоць пахошчы былі вядомыя яшчэ ў антычным свеце (тут егіпцяне не падвялі).

Модзе на чысціню мы абавязаны рыцарам-крыжакам, якія падчас паходаў пабывалі ў арабскіх краінах. У 1424 годзе ў Італіі быў звараны першы кавалак цвёрдага мыла, а першыя мылаварні з’явіліся ў Неапалі ў VII стагоддзі.

мыло

Калекцыянаваць мыла даволі проста. Вандроўцы могуць прывозіць яго з розных гасцініц, або купляць у крамах і ў рамеснікаў. Можна і самому асвоіць мылаварэнне, для гэтага сёння ёсць усе ўмовы!

Адна з самых буйных калекцый мыла належыць англічанцы Кэрал Вунь (больш за 5000 кавалкаў мыла з розных краін), якую яна збірае яго з 1991 г. Калекцыя амерыканца Альберта Блаустэйна налічвае 1400 кавалкаў мыла з розных гасцініц свету і захоўваецца ў склепе яго хаты ў чамаданах.

Тавары па тэме