Піраграфія (літаральна перакладаецца як «маляванне агнём») – папулярная тэхніка дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва і мастацкай графікі. У тым ці іншым выглядзе выпальванне па дрэве сустракаецца ў культуры любога народа. Першыя прадметы, упрыгожаныя падобным чынам, былі знойдзены ў Перу, а датуюцца яны 700 годам да н.э.

У сярэднявечнай Еўропе выпальванне з формы народнай творчасці ператварылася ў сапраўднае мастацтва. Ім захапляліся многія таленавітыя мастакі: Рэмбрант, Пікаса, Бруйер і нават пісьменнік Віктор Гюго.

Сутнасць піраграфіі заключаецца ў наступным: на паверхню дрэва ці іншага арганічнага матэрыялу (кардон, фанера, скура, папера, фетр, тканіна) распаленай іголкай наносіцца малюнак. Часцей за ўсё пірографы ў якасці матэрыялу выкарыстоўваюць дрэва, таму піраграфія больш за ўсё вядомая як выпальванне па дрэве.

Колер драўніны пачынае змяняцца пры тэмпературы больш за 150 градусаў Цэльсія. У старадаўнія часы для выпальвання выкарыстоўвалі спецыяльныя інструменты, якія падагравалі на газавай гарэлцы або спіртоўкі. Зараз у распараджэнні пірографа маюцца спецыяльныя электрычныя прыборы са зменнымі наканечнікамі рознай таўшчыні і формы. Яны вельмі зручныя і адрозніваюцца невысокім коштам.

Тэматыка выпальвання можа быць вельмі варыятыўнай: арнаменты, сімвалы і знакі, піктаграмы, надпісы, шрыфты, выслоўі, карыкатуры, нацюрморты, малюнкі, партрэты, сюжэты і пр. Піраграфічныя малюнкі выглядаюць вельмі вытанчана і натуральна, якасная піраграфія нікога не пакіне абыякавым.

Для выпальвання могуць быць выкарыстаны самыя розныя пароды дрэва, але перавагу лепш аддаваць мяккай драўніне, напрыклад, хвоі. Гэта адна з самых простых парод для дадзенага рамёства. Пасля працы трэба пакрыць малюнак лакам.

Пры дапамозе піраграфіі можна ўпрыгожваць любыя драўляныя прадметы: шкатулкі, нататнікі, падарункавыя скрынкі, рамкі для фатаграфій, падстаўкі і нават мэблю. Карціны, выкананыя пры дапамозе гэтай тэхнікі, выдатна ўпішуцца ў інтэр’ер і стануць яго сапраўдным упрыгожваннем.